De Europese Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR), Verordening (EU) 2025/40, maakt verpakkingen een vast onderdeel van het compliance-dossier. Bedrijven moeten niet alleen weten welke verpakkingen zij gebruiken, maar ook kunnen onderbouwen waaruit die verpakkingen bestaan, welke claims zij daarover maken en of zij aan de Europese eisen voldoen.
De PPWR is op 11 februari 2025 in werking getreden. Sinds 12 augustus 2026 zijn veel verplichtingen van toepassing. De concrete nationale sanctieregimes moeten nog verder worden ingevuld en uiterlijk op 12 februari 2027 zijn vastgesteld. Dat betekent echter niet dat bedrijven kunnen wachten: verpakkingen moeten nu al worden geïnventariseerd, leveranciersinformatie moet beschikbaar zijn en technische documentatie moet worden opgebouwd.
1. Eén Europees kader voor verpakkingen
De PPWR vervangt het oude richtlijnenkader door een rechtstreeks werkende Europese verordening. Daarmee verschuift de nadruk van nationale implementatie naar geharmoniseerde Europese regels. Dat is vooral relevant voor ondernemingen die producten in meerdere EU-lidstaten op de markt brengen.
De verordening raakt vrijwel iedere onderneming die verpakkingen ontwerpt, inkoopt, importeert, vult, distribueert of verkoopt. Het gaat niet alleen om verpakkingsproducenten, maar ook om importeurs, retailers, en andere schakels in de keten.
2. Wat verandert er in de praktijk?
De PPWR introduceert gefaseerd verplichtingen rond onder meer stoffenrestricties, recyclebaarheid, gerecycleerde inhoud, verpakkingsminimalisering, hergebruik, etikettering, conformiteitsbeoordeling en producentenregistratie. Dat vraagt bedrijven om meer dan een duurzaamheidsbeleid op hoofdlijnen.
Vooral de bewijspositie wordt belangrijk. Bedrijven moeten kunnen aantonen dat verpakkingen aan de toepasselijke eisen voldoen. Denk aan technische documentatie, leveranciersverklaringen, testresultaten, informatie over materiaalsamenstelling en onderbouwing van milieuclaims. Claims zoals “recyclebaar” of “duurzaam” moeten aansluiten bij de feitelijke eigenschappen van de verpakking en voldoende onderbouwd zijn.
Vanaf 2030 worden verschillende verplichtingen verder aangescherpt, onder meer op het gebied van design for recycling, gerecycleerde inhoud in kunststofverpakkingen en bepaalde verpakkingsformaten. Daardoor moeten ontwerpkeuzes, inkoopafspraken en marketinguitingen tijdig worden beoordeeld.
3. Begin bij de inventarisatie
Een praktische eerste stap is het maken van een verpakkingsinventarisatie. Per verpakking of verpakkingscomponent moet duidelijk zijn welk materiaal is gebruikt, wat het gewicht en de samenstelling zijn, welke leverancier betrokken is, in welke landen het product wordt verkocht en welke claims op de verpakking of in marketingmateriaal worden gebruikt.
Daarna kan per verpakkingsfamilie worden beoordeeld waar de grootste risico’s zitten. Moet de verpakking worden aangepast? Ontbreekt technische documentatie? Zijn aanvullende leveranciersgaranties nodig? En wie draagt de kosten als redesign of aanvullende tests noodzakelijk blijken?
4. Contracten en governance
De PPWR maakt verpakkingscompliance tot een ketenvraagstuk. Legal, inkoop, productontwikkeling, marketing, finance en sustainability zullen dezelfde data moeten gebruiken. Ook contracten met leveranciers verdienen aandacht. Relevante afspraken zijn bijvoorbeeld garanties over PPWR-conformiteit, toegang tot technische documentatie, auditrechten, wijzigingsmechanismen bij nieuwe uitvoeringsregels en aansprakelijkheid bij non-conformiteit.
Wie nu begint met het verzamelen van verpakkingsdata en het herzien van leveranciersafspraken, verkleint het risico op vertraging, extra kosten en discussies met toezichthouder.
Vragen over de gevolgen van de PPWR voor uw organisatie, of wilt u weten hoe u verplichtingen over verpakkingsdata, conformiteit, documentatie en aansprakelijkheid contractueel kunt vastleggen? Dan denken wij graag met u mee over passende afspraken met leveranciers, afnemers en andere ketenpartijen.
